တစ္ေယာက္က ဘုရင္ဧကရာဇ္တစ္ပါးရဲ႕တံခါးကိုသြား
ၿပီးေခါက္ပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးကသူ႔ရဲ႕လွပသာယာတဲ့
ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲမွာ မနက္ခင္းလမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာ
တဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ အျခားအခ်ိန္ေတြမွာဆိုရင္
ဘုရင္ႀကီးနဲ႔ေတြ႕ဆံုဖို႔ ခြင့္ေတာင္းရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္
ေတြ႔ဆံုဖို႔လြယ္ကူမယ္မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ကိုတားဆီး
မယ့္သူ တစ္ေယာက္မွမရွိတဲ့အခ်ိန္နဲ႔တိုက္ဆိုင္သြား
ပါတယ္။
ဘုရင္ႀကီးက သင္ဘာကိုအလုိရွိပါသလဲလုိ႔ေမးလုိက္
ပါတယ္။ သူေတာင္းစားက ဘုရင္ႀကီး ဒီေမးခြန္းကို
မေမးခင္ ႏွစ္ခါေလာက္ျပန္ၿပီးစဥ္းစားလုိက္ပါဦးလို႔
ေျပာလုိက္ပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးအဖို႔ျခေသၤ့လုိရဲရင့္တဲ့
ဒီလိုလူမ်ဳိးနဲ႔တစ္ခါမွမေတြ႕ႀကံဳဖူးပါဘူး။ သူဟာစစ္
ပြဲေတြကို တိုက္ခုိက္ခဲ့ၿပီး ေအာင္ပြဲေတြအႀကိမ္ႀကိမ္
ရခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ထက္ပိုၿပီးၾသဇာအာဏာႀကီး
တဲ့သူမရွိခဲ့တာေသခ်ာပါတယ္။ သူေတာင္းစားက
ျပန္ေျပာပါတယ္။ သင္ေျပာမယ့္စကားကိုႏွစ္ခါစဥ္း
စားၿပီးမွ ေျပာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျပန္ၿပီး
ျပင္ဆင္ခ်င္လို႔ရမွာမဟုတ္လုိ႔ပါဘဲ။
ဘုရင္ႀကီးက သင္ပူပန္စရာမလုိပါဘူး။ ဒါက
ငါ့အလုပ္ပါ။ သင္လုိခ်င္တာကိုသာ ေတာင္းပါ။
ရရေစမယ္လို႔ ခုိင္ခုိင္မာမာေျပာျပန္တယ္။
သူေတာင္းစားက ကၽြႏု္ပ္ေတာင္းစားတဲ့ခြက္ကို
သင္ျမင္တယ္ေနာ္။ ဒီခြက္ကို ျပည့္တာအလုိရွိ
တယ္။ ဘာကိုပဲထည့္ထည့္အေရးမႀကီးပါဘူး။
ျခြင္းခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ဒီခြက္ဟာျပည့္ေနေစ
ရမယ္။ လုပ္မေပးႏုိင္ဘူးဆိုရင္ ျငင္းလို႔ရေသး
တယ္ေနာ္။ လုပ္ေပးမယ္လို႔ေျပာလုိက္တာနဲ႔
သင့္တာ၀န္သင္ယူရေတာ့မယ္လို႔ ထပ္ၿပီးေျပာ
ပါတယ္။
ဘုရင္ႀကီးကရယ္ေမာလုိက္တယ္။ သူေတာင္း
စားရဲ႕ခြက္ကုိျဖည့္ဖို႔မ်ား သူကၿခိမ္းေျခာက္ေန
ေသးတယ္။ သူရဲ႕၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို သူေတာင္းစား
ရဲ႕ခြက္ထဲကိုစိန္ေတြနဲ႔ျဖည့္ေပးဖို႔အမိန္႔ေပးလုိက္
တယ္။ ငါလုိဘုရင္ရဲ႕အေၾကာင္းကိုိသိေစရမယ္
လုိ႔ ႀကိမ္း၀ါးလုိက္ပါတယ္။
သူေတာင္းစားကေတာ့ ႏွစ္ခါစဥ္းစားေနာ္လုိ႔
ထပ္ၿပီးေျပာလုိက္ပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ
သူ႔ရဲ႕ေျပာဆိုစကားက မွန္ကန္ေၾကာင္းေပၚ
လြင္ပါေတာ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့
စိန္ေတြကို သူေတာင္းစားရဲ႕ခြက္ထဲကိုသြန္ခ်
လိုက္တာနဲ႔တစ္ၿပိဳက္နက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြား
ပါေတာ့တယ္။
ဒီအေၾကာင္းကၿမိဳ႕ထဲမွာေတာမီးေလာင္သလို
တစ္ခါတည္းပ်ံ႕ႏွံ႔သြားပါေတာ့တယ္။ လူ
ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာလာၿပီးၾကည့္ၾကပါတယ္။
ရွိသမွ်စိန္ေတြနဲ႔ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြ
ကုန္သြားတဲ့အခါမွာ ဘုရင္ႀကီးကရွိသမွ်
ေရႊေတြေငြေတြယူခဲ့ၾက၊ ရွိရွိသမွ်အားလံုး
အားလံုးသာယူခဲ့၊ ငါ့တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး
ကုန္သြားပါေစ၊ ငါ့ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာစိန္ေခၚ
တာကိုငါမခံႏိုင္ဘူးလို႔ အမိန္႔ေပးပါတယ္။
ညေနလည္းေရာက္ေရာ ရွိရွိသမွ်အကုန္
ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။ က်န္ရစ္
တာကေတာ့ သူေတာင္းစားႏွစ္ေယာက္
တစ္ေယာက္က မြဲံေတသြားတဲ့ဘုရင္ႀကီး
ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရင္ေဟာင္းႀကီးက သင္သတိေပးတာ
ကို နားမေထာင္ခဲ့တဲ့အတြက္ သင့္ကို
မေတာင္းပန္ခင္မွာ သင့္ရဲ႕ေတာင္းစားတဲ့
ခြက္ရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ကိုငါ့ကိုေျပာျပစမ္းပါ
လုိ႔ ေတာင္းပန္လုိက္ပါတယ္။
သူေတာင္းစားက ဘာလွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္မွမရွိပါ။
ကၽြႏု္ပ္ကခြက္နဲ႔တူေအာင္ေျပာင္လက္ေအာင္
တိုက္ခၽြတ္ထားတာပါ။ တကယ္ေတာ့ဒါႀကီး
ကလူရဲ႕ဦးေခါင္းခြံႀကီးပဲျဖစ္ပါတယ္။ သင္
ဘာကိုပဲထည့္ထည့္ အားလံုးဟာ ေပ်ာက္
ကြယ္သြားမွာပါပဲလုိ႔ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။
ဒီပံုျပင္ကေလးက အဓိပၸါယ္အမ်ားႀကီးရွိ
ပါတယ္။ သင္ေရာသင့္ရဲ႕သူေတာင္းစား
ခြက္အေၾကာင္းကိုစဥ္းစားမိပါရဲ႕လား။
အကုန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ဂုဏ္၊
အာဏာ၊ ေလးစားျခင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာ
ဘာဆိုဘာမွ်မက်န္ပါဘူး။ သင့္ရဲ႕ခြက္က
ေနာက္ထပ္ရဖို႔ ပါးစပ္ဟၿပီးေတာင္းခံေန
တယ္မဟုတ္ပါလား။ ေနာက္ထပ္၊ ေနာက္
ထပ္၊ ဆိုတာေတြက သင့္ဆီက အကုန္ယူ
သြားမွာပါပဲ။ အာသာျပင္းျပတဲ့ဆႏၵ၊ တစ္
ခုခုကို ေတာင့္တျခင္းက သင့္ဆီကအခ်ိန္
တိုင္းမွာ ယူသြားေနမွာေသခ်ာပါတယ္။
ကမၻာေပၚမွာ လူႏွစ္မ်ဳိးပဲရွိၾကပါတယ္။ လူ
အမ်ားစုက အရိပ္ေတြေနာက္ကိုေျပးလုိက္
ေနၾကတယ္။ သူတို႔ကိုသခ်ႌဳင္းထဲမွာျမွပ္ႏွံ
ခံရတဲ့အထိ သူတို႔ရဲ႕ေတာင္းဆိုတဲ့ခြက္ေတြ
က ရွိေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။
သိပ္နည္းတဲ့လူစုက ဆိုပါစို႔။ လူတစ္သန္းမွာ
တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေျပးကိုရပ္မယ္။
လုိခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကုိစြန္႔လႊတ္မယ္။ ဘာကိုမွ်
လုိခ်င္ပါတယ္လို႔ မေတာင္းခံေတာ့ဘူး။ သူ
ကသူ႔ရဲ႕အတြင္းကမၻာထဲမွာရွိတာေတြကိုေတြ႕
သြားလို႔ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္သင္တစ္ခုခုကိုလိုခ်င္တဲ့ဆႏၵျဖစ္
ေပၚလာတဲ့အခါမွာ သင့္ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္
မႈဟာ အဲဒီတစ္ခုခုအေပၚမွာတည္ပါတယ္။
အဲဒီတစ္ခုခုကိုသင့္ဆီကယူသြားျခင္းကို
ခံရၿပီဆိုရင္ သင္စိတ္ဆင္းရဲရၿပီျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီတစ္ခုခုကိုသင္ရၿပီဆုိရင္ သင္ေပ်ာ္ရြင္မွာ
ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာတစ္ခဏပဲခံမွာ
ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုိသင္နားလည္ထားရမွာပါ။
သင့္ရဲ႕ဆႏၵတစ္ခုျပည့္သြားတိုင္း သင္ေပ်ာ္ရြင္
ရတာဟာ တစ္ခဏပါပဲ။ ျမန္ျမန္ႀကီးေျပာင္းလဲ
ေနတဲ့အတြက္ တစ္ခုခုကိုသင္ကရလုိက္တာနဲ႔
သင့္စိတ္ကပိုၿပီးရခ်င္တဲ့ဆႏၵကိုျပန္ၿပီးစလုိက္
တာပါပဲ။ ေနာက္တစ္ခုၿပီး ေနာက္တစ္ခု။
စိတ္ကလုိခ်င္ေတာင့္တျခင္းထဲမွာ တည္ရွိေန
ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လုိခ်င္ေတာင့္တျခင္းမရွိဘဲ
စိတ္ကသင့္ဆီကဖယ္ရွားမသြားပါဘူး။ သင့္မွာ
လုိခ်င္ေတာင့္တျခင္းမရွိေတာ့ရင္ စိတ္ကလည္း
တိတ္သြားေတာ့တယ္။ ဒါဟာ တရားအားထုတ္
ျခင္းရဲ႕အဓိကလွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ Desire ဆိုတဲ့ပံုျပင္ကေလးက ေတြးစရာ
ဆင္ျခင္စရာေတြအမ်ားႀကီးေပးသြားပါတယ္။
ဘာသာေရးဘက္ကေတြးစရာ သင္ခန္းစာ
ယူဖြယ္ေတြလည္းရပါတယ္။ ေလာဘဆိုတဲ့
လုိခ်င္တက္မက္ျခင္းရဲ႕သေဘာသဘာ၀ကို
က ဘယ္ေလာက္ပဲျဖည့္ေပးေနပါေစ အလုိ
ျပည့္သြားတယ္လို႔မရွိဘူးဆိုတာကိုအထက္ပါ
ပံုျပင္က သ႐ုပ္ေဖာ္ေပးပါတယ္။ ခံစားစရာ
အာ႐ုံေတြ ပိုင္ဆိုင္လိုတဲ့ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ဥစၥာ
ပစၥည္းေတြကို ရၿပီးရင္းရခ်င္ရင္းျဖစ္တတ္ပါ
တယ္။ ရသင့္တာထက္ပိုၿပီး လိုခ်င္တဲ့စိတ္ကို
ျဖတ္ေတာက္ႏုိင္ဖို႔က တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲမႈ
ရွိမွ ျဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေလာဘဆိုတာ
ကိေလသာမွန္းသိၿပီး မပယ္သတ္ႏုိင္ေသး
ေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္းပါးသြားေအာင္ နည္း
သြားေအာင္ ဆင္ျခင္ဖို႔ကေတာ့ တရားသ
ေဘာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး သိေနမွသာျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ခင္ေစာတင့္၏ ေရာင့္ရဲျခင္းသည္အျမတ္ဆံုးဥစၥာေဆာင္းပါးမွထုတ္ႏႈတ္ေဖာ္ျပသည္။
No comments:
Post a Comment